Ik grijp de leren armleuning van de stoel voor me stevig vast, terwijl de chauffeur zich als een complete imbeciel door het verkeer van Bangkok manoevreert. Hoge snelheden, gevolgt door een abrubte trap op de rem en een uitwijkmanouvre over de middenstreep. Ik vloek, fluister een schietgebedje en probeer mezelf ervan te overtuigen dat deze man echt wel weet wat 'ie doet.
Welkom in Bangkok!

Ik ben terug in Azie en hoe. Met een licht dreigende cycloon boven Hong Kong, maakte ik mijn meest turbelente vlucht ooit naar deze wereldstad. Uiteraard vergezeld door een penetrant geurtje, welke nog het meest herinnert aan onze kattenbak thuis. Ik zoek mijn weg uren later door de stad, vind uiteindelijk een taxi en verbaas me over de georganiseerde chaos. Niet veel later sta ik op het welbekende Ko San Road, nog het meest vergelijkbaar met een rijst versie van de Albert Cuijp.

Tussen de verkopers, nep merkkleding en eetstalletjes sleep ik mijn tassen door de klamme deken van warm weer. Overal zijn backpackers en toeristen. Wat een drukte! Een douche en tweepersoonsbed doen echter wonderen. Eindelijk weer eens privacy in plaats van een luidruchtige dorm. En zon in plaats van sneeuw! De winterkleren, sjaals en mutsen verdwijnen dan ook gauw onderin mijn backpack. Op de lokale marktjes kun je jezelf namelijk rijk kopen. Eten is er in overvloed en ook alcohol wordt in emmertjes geserveerd, in plaats van een normaal glas. Niet veel later arriveren Do en Jasper, vanuit Nederland. Het weerzien is heerlijk en we genieten volop van deze stad. Gedreven door nieuwsgierigheid nemen we ook een kijkje in bepaalde delen aan de andere kant van de rivier. Helaas zien we nu ook wat meer realiteit: sekstoerisme en kinderarbeid. Walgelijk, maar hier nog steeds de orde van de dag.

Om onze innerlijke APK's op te laden na al deze druktevertrekken we deze ochtend vroeg naar Ko Chang, ook wel het olifanten eiland genoemd. Het is een lange rit en boottocht, maar later op de middag arriveren we. Ik heb zojuist het plaatselijke strand aanschouwd, en geloof me: het is geen straf hier te vertoeven!

Ondanks de bizarre contrasten word dit vast nog een laatste avontuur. Uiteraard houd ik jullie op de hoogte..

Liefs,

Charlotte